چکیده: یكی‌ از نقاط‌ عطف‌ تاریخ‌ انقلاب‌ اسلامی‌ قتل‌عام‌ مردم‌ تهران‌ در 17 شهریور درمیدان‌ ژاله‌ (شهدا) بود. كشتار بی‌رحمانه‌‌ مردم‌ در آن‌ روز تجلی‌ واقعی‌ رژیمی‌ بود كه‌ سعی‌ می‌كرد با فریب‌كاری‌ از خود چهره‌ای‌ صلح‌دوست‌، آزادی‌خواه‌ و مخالف‌ با مفاسدبسازد. واقعه‌ خونین‌ 17 شهریور نقطه‌‌ پایانی‌ بود بین‌ ملّتی‌ ستمدیده‌ و رژیمی‌ستمكار. این‌ واقعه‌ نظریه‌‌ امام‌ خمینی‌ را در دروغ‌گویی‌ و فریب‌كاری‌ رژیم‌ به‌ اثبات‌رساند و مردم‌ را برای‌ سرنگونی‌ رژیم‌ مصمم‌تر ساخت‌.این مقاله به بیان چرایی و چگونگی این واقعه می پردازد.

سیزده شهریورماه 1357 مصادف با روز عید فطر بود. مردم ایران که تا آن روز با اجتماعات و راهپیمایی­ها نشان داده بودند که به چیزی به جز تغییر رژیم سلطنتی راضی نمی­شوند، در این روز نیز با برپایی نماز عید فطر با نمایش گسترده­تری به خیابان­ها آمدند تا انزجار خود را از رژیم نشان دهند. از سوی دیگر، رژیم نیز نمی­توانست مانع از اجرای احکام دینی توسط مردم شود زیرا که عید فطر عید بزرگ مسلمانان بود و مردم شرکت در آن را وظیفه دینی خود می­دانستند...