تبليغاتX

اتحاد ملي، انسجام اسلامي

شهر حماسه

مرحوم محسن پزشكيان (از شعرای کازرون) در يكي از اشعار زيباي خود كه به لهجه كازروني سروده شده است خطاب به عكس شاه كه در كلاس نصب شده بود چنين مي سرايد:

مرحوم پزشكيان

دِ بَسَن اُی عامو وَردار بُرو اَروا مُردَت

اَرزونیت باشه هَمَش رُفته و خورده و بُردَت

موشو سَر سُمباقِ نَحسِت بِبَره عَسکِ دیوار

ایزو سِیلُم نکُ وُ  چیش قَلاغ دَروُردَت

خلقِ ایرون دُزُ راهزن شده یار سفرت

حیف راه بیم و درازَن وُ اینا سربُردَت

روز روشن می بَرَن دارُ ندارِت پیشِ روت

خَر تو خور تو درزو دوز و جمله و خُردَت

بشری؟ سنگی؟  چِنی؟ مِی نَم بینی شُو روز؟

می زَنَن شلاق بیداد ا زنده وُ مُردت

انگا عُمرِش رَسیده کرده آخر که ایزو

می کنه همسون خاک آفت ظلمش کردت

پُش حواست خو کو مَحضیک تا بِپِلکی مِیلن

هر چی گالت بیگیره بار ستم رو گُردت

اين شعر از وبلاگ عرفان سرخ كه در دارنده مجموعه اشعار مرحوم پزشكيان است اخذ شده است كه از همكاري جناب آقاي كشاورز (مديريت وبلاگ مذكور) بابت در اختيار گذاردن اين شعر تشكر مي شود.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 16 مرداد1386ساعت 6:16  توسط رضا صنعتي  |